We
stonden
naast een kring van redelijk grote stenen. Er kwam een jongeman met een
gek, zadelloos fietsje en die begon over deze keien te "Rijden". Knap!
Van zijn vader en coach hoorden we dat dit een erkende sport is, trial
genoemd.
We vroegen of het fijn zou zijn om onze camper te verplaatsen, zodat
hij de hele ronde kon maken. "Aber gern! Das währe nett!"
Steunen ingedraaid, starten.............: Niente niksniet! De
startmotor draaide als een gek maar vergat de motor te starten! Drie
keer proberen, maar niets!
Wat anders te doen dan de ANWB te bellen. Na het duidelijkmaken van ons
probleem was het wachten op hulp.
Een half uur later verscheen een bergingsvoertuig, in opdracht van de
ADAC werkend. Ter plekke niets aan te doen dus de camper werd op de
wagen getakeld.
De totale hoogte werd 3, 4 keer gemeten en toen werd koersgezet naar de
dichtsbijzijnde Fiatgarage: 30 km. verderop, in Rosemheim.
Na een krappe kilometer moest de belangrijkste hindernis genomen
worden: Een tunneltje waar we zuigende-pas onderdoor gingen......
De rest van de route was grotendeels Autobahn. Een adrenaline-toer want
wij zaten in de camper, ruim anderhalve meter hoger dan we gewend zijn.
Met 85 a 90 kmh is dat best sensationeel, vooral als je bij een viaduct
aankomt!
Het was inmiddels half zes toen we bij de garage aankwamen. Werkplaats
gesloten, dus.
We mochten op het bedrijfsterrein blijven overnachten, er werd zelfs
een stroomvoorziening beschikbaar gesteld. De volgende morgen zou de
Werkstattmeister ons als eerste helpen. Van ANWB kregen we bericht dat
we eventueel een hotel mochten opzoeken, zat in de verzekering. Ook
vertelde ze dat we een vervangende auto zouden krijgen als de reparatie
lang zou gaan duren. Eerst maar afwachten wat de monteur zou zeggen,
dan zouden we verder plannen.
Het was prachtig weer, dus zijn we maar een mooie fietstocht langs de
Inn gaan maken. |
