Volgpagina 4

De (of het...?)HOGE TATRA. Zoals al aangegeven, hier waren we al eerder.
Jaren geleden hebben we voor tien(!) Duitse marken per etmaal een volledig woonhuis gehuurd!
Dit was zelfs een authentieke Slowaakse woning, de tijd was er stil blijven staan, maar met een hypermoderne badkamer!
De royale slaapkamer was echt ouderwets maar met uitstekende matrassen en een nostalgisch krakende plankenvloer.
Van hieruit maakten we verschillende autotochten in de omgeving, onder andere naar het Slowaaks paradijs waar we een spectaculaire wandeling maakten en ook naar Tatranska Lomnica, aan de voet van het hooggebergte.
Toen was de kabelbaan buiten bedrijf en dat heeft ertoe geleid dat we deze streek nog eens wilde bezoeken.
Onze camper werd geplaatst op een camping waarvan we de naam, vergeef het ons, vergeten zijn..........
Wij kwamen van de grote stad Poprad, volgenden daar de borden naar Tatranska Lomnica en, met zicht op de bergen, vonden we aan de linker zijde van de weg deze camping.
Mooie, vlakke plaatsen en ruim voldoende stroomaansluitingen.
Deze camping ligt op ongeveer 3 a 4 km van het toeristische Tatranska Lomnica en er is een van de doorgaande weg gescheiden wandel- en fietspad.
Hoewel ook nu het weer niet echt denderend was, was het weerzien en bezoek aan het stadje aangenaam.
De kabelbaan was deze keer wel in bedrijf en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt.
We kozen in eerste instantie voor de eerste twee etappes tot een hoogte van 1750 meter.

Bij het tweede kabelbaanstation aangekomen stapten we in het landschap van het hooggebergte.
Dit decor hadden we toch wel gemist.....!
Het was immers al langer dan een jaar geleden dat we in de echte bergen waren.
We maakten een bescheiden wandeling, ondertussen discussiërend of we de kabelbaan-etappe naar de top ook nog zouden doen.
Op het zoekplaatje links-onder ziet u het stipje waarmee de laatste vrije overspanning naar de top overbrugd zou moeten worden.........
Gelukkig gaf het steeds dichter wordend wolkendek ons het excuus dat we onze latente hoogtevrees niet hoefden te beproeven!
Het uitzicht vanaf 1750 meter was toch ook al erg indrukwekkend. Opvallend is de "Plotselinge" overgang van het gebergte naar het vlakke land.

Na nog een wandelingetje door het stadje en het bezoek aan souvenier-kraampjes werd de terugweg naar de camping aanvaard.
Vanaf onze standplaats keken we, enigszins weemoedig, naar de bergtoppen die mooi afstaken tegen de avondhemel.

Omdat we de volgende dag verder zouden trekken naar Polen besloten we de Slowaakse kronen op te maken aan een avondmaal bij het restaurant van de camping.
Hier hadden we een erg leuke en voor ons emotionele ervaring: Naast ons op het terras zat een groepje dames die regelmatig mooie liederen zongen.
Dit sprak ons erg aan, omdat Fred ruim 30 jaar actief koorzanger is geweest.
Door deze koor-ervaring kent hij verschillende Slavische volksliederen.
De melodieën zitten nog perfect in het geheugen, de Slavische teksten lukt alléén maar met een tekst-spiekbriefje.
Daarom, op aangeven van Els, even vlug naar de camper gehold om de mondharmonica te halen.
En....: Twee liederen uit zijn repertoire werden direct opgepakt door de dames!
Het bleek een zanggroepje te zijn bestaande uit blinde en slechtziende dames die uit een stadje bij de Ukraïnsche grens kwamen.
Een van hun begeleiders sprak een beetje Duits en zo kwamen we aan de praat over de meest uiteen-lopende onderwerpen.
Doordat de begeleider steeds vertaalde werden de dames ook in het gesprek betrokken.
We beleefden 4 zeer genoeglijke uren en werden door de dames verwend met allerhande hapjes die ze zelf bereid hadden.
Onze donatie in Euro's werd beloond met een prachtig danklied........!
Deze herinnering zit in ons hart gegrift!

STREEK ZOEKEN

Na deze paar leuke dagen in Slowakije wilden we weer eens wat anders zien, nieuwsgierig als we zijn.
De diverse reisatlassen en -boeken werden weer eens doorgesnuffeld en zo kwamen we tot de volgende bestemmig: BIELSKA BIALA (spreek uit: Biawa) in Polen.
Om dit te bereiken moesten ruim 200 km afgelegd worden. Vroeg op pad, dus.
We reden min of meer langs de oostelijke voet van de Hoge Tatra waarbij toch wel een aantal stevige hellingen genomen werden.
Een prachtig gebied met erg karakteristieke dorpjes. Hier zagen we ook veel houten huizen, vooral rond het plaatsje Zdiar.
Daar zijn de huizen vaak erg mooi beschilderd. Vanwege het inmiddels weer slechtere weer zijn we er niet toe gekomen om foto's te maken.
Even voorbij Zdiar passeerden we de grens met Polen. Waren tot dat punt de wegen nog redelijk tot goed: De volgende kilometers werden de kastjes volledig opnieuw ingericht!
Erbarmelijk slecht wegdek! Deze "Lijdensweg" duurde tot de vrij grote stad Zakopane.
We hadden het voornemen om hier een stop te maken omdat deze stad beroemd is vanwege erg mooie houten en zeer authentieke huizen.
Of het kwam omdat het weekend was, we weten het niet, maar er was geen doorkomen aan. Eén lange file en men kon er over de hoofden lopen.
We zagen daarom maar af van de tussenstop en friemelden ons, meter voor meter, door de stad.
Pas 4 a 5 km buiten de stad werd het weer enigszins normaal en konden we redelijk doorrijden. Op zich jammer, want de omgeving is erg mooi.
We zullen er ooit wel eens terugkeren, in de hoop dat we dan goed weer en veel minder drukte hebben.
Na 3 uur ploeteren op secundaire wegen bereikten we een autoweg, gedeeltelijk uitgebouwd als vierbaans. Maar ook hier was het niet echt lekker rijden: Regelmatig filevorming.
Kort samengevat: Voor de ruim 200 km hadden we ongeveer 6 uur nodig..................

Met slechts twee keer mis-rijden in de grote stad Bielska Biala bereikten we uiteindelijk toch camping Ondraszek.
We hebben géén website van deze camping kunnen ontdekken.
Het is een aardige camping, opgedeeld in door struiken en bomen gescheiden perceeltjes, waardoor je het gevoel van privacy hebt.
De voorzieningen zijn sober, maar er is wel stroom beschikbaar en ook het sanitaire werk kan uitgevoerd worden.
De camping ligt vrij ver van het centrum van de stad, direct aan een mooi bosgebied.
Helaas hebben we dit niet verder kunnen verkennen omdat het tussen de vele regenbuien maar heel af en toe droog was.
Je moet toch wat, dus zijn we maar een kijkje gaan nemen bij een bierfeest dat vrij kort bij de camping gehouden werd.
Inderdaad, letterlijk een bierfeest. Men beperkte zich vrijwel uitsluitend tot het drinken van vele plastic bekertjes bier.
Heel af en toe werd een Krakauer Wurst naar binnen gewerkt om daarna snel het volgende bekertje te pakken.
Dit alles, bij een temperatuur van 14, 15 graden, kon zelfs de lust bij Fred niet opwekken dus gingen we maar weer terug naar de camping om onder de luifel naar de regen te kijken..........
De volgende dag is Fred per fiets op jacht gegaan naar verse broodjes maar was, na vrij lang zoeken, blij dat hij nog een pakje brood van de vorige dag kon vinden.....
Na het sober ontbijt werden wandelschoenen en regenjassen aangetrokken, voor fietsen was het gebied niet echt lekker, om de stad te verkennen.
Een stevige wandeling, maar het oude centrum was deze wandeling wel waard.
Ondanks het sobere weer hebben we het naar onze zin gehad.
Een mooi aanbod van historische panden, waarvan een redelijk deel mooi gerestaureerd is.
Het viel ons op dat er veel klinieken waren, gespecialiseerd in plastische chirurgie!
Vermoedelijk profiteren deze van een grote toestroom "Westerlingen" die zich hier goedkoop laten "Verbouwen"..........!
We hebben nog inkopen gedaan in een grote supermarkt die, ondanks de zondag, gewoon geopend was.


STREEK ZOEKEN

Na dit regenachtig gebeuren hielden we Polen voor gezien.
Blij dat we de camper nog uit de drassige ondergrond kregen werd de neus richting Tsjechië gezet, meer in het bijzonder de stad ROZNOV pod RADHOSTEM.
Hier is een openluchtmuseum met een mooie collectie Walachijnse gebouwen. Het is deze (hout-)bouwstijl waar we iets mee hebben.
Het zou overigens de derde keer zijn dat we dit museum bezochten.
Omdat we het niet aandurfden om zonder vignet de autoweg te pakken en we géén verkooppunt konden vinden voor een vignet, besloten dus maar secundaire weg te gaan rijden.
TomTom wist maar heel gedeeltelijk de weg in het Poolse traject van deze etappe waardoor we nogal wat puzzelwerk moesten verrichten.
Toch maar, op hoop van zegen, een stuk autoweg gepakt, dit ging zonder problemen.
Toen we Tsjechië binnenreden bleef het slechte weer gelukkig in Polen achter.
Roznov pod Radhostem werd zonder problemen bereikt en we konden onze camper lekker in het zonnetje zetten!
We hebben hier erg fijn gefietst en natuurlijk weer een bezoek gebracht aan het museum.
Toen we eenmaal gesetteld waren ontdekten we dat er vlakbij een meer luxe camping was maar wij stelden ons met deze tevreden.
In een lekker avondzonnetje hebben we op een terras ons avondmaal gebruikt, omdat Fred jarig was had hij die dag "Keuken-verlof".
Tot laat in de avond hebben we voor ons campertje genoten van het weer èn de gezelligheid die er van de verschillende kampvuren en vuurtjes uitging.
Kampvuur, iets wat bijna onafscheidelijk verbonden is met campings in dit deel van Europa.

Rondom het museum is een mooi park en ook het centrum is een wandeling waard.
Mocht u er ooit belanden, dan weet u waarom wij er voor de derde keer terugkeerden!
Hoewel we ons 4 jaar geleden hadden voorgenomen om nooit meer naar Tsjechië te gaan vanwege een aantal onvriendelijkheden die we meemaakten bij het zoeken naar een pension of hotel besloten we toch maar in dit op zich mooie land te blijven: Met een camper ben je veel minder afhankelijk van omstandigheden, ook campings die niet echt aan kampeernormen voldoen zijn acceptabel omdat je minder op voorzieningen aangewezen bent.
Op de volgende pagina maakt u kennis met onze volgende standplaats.
Deze vonden we naar aanleiding van een campingsymbool op de landkaart, in onze reisboeken vonden we niets dat ons aansprak en binnen onze "Etappe-actieradius" lag..............

STREEK ZOEKEN