| Voor vandaag stond verkassen naar BORSODBOTA in het noordelijk gedeelte van het Bükk-gebergte op het programma. De keuze van deze bestemming was gemaakt op basis van de goede kritieken die we lazen over camping Amedi, beheerd door een Nederlandse familie. Dit zou normaal niet onze eerste keuze zijn, immers: Als we thuis zijn zien we ruim voldoende Nederlanders...... Het besluit was tweeledig: De afknapper van de laatste camping goedmaken en 'n behoorlijke portie nieuwsgierigheid hoe "Nederlanders in den Vreemde" hun zaakjes voormekaar hebben. Afijn: Om daar te komen moesten we als eerste de Donau weer oversteken, deze keer dus met de camper op het veerpont. In VAC, een blinde vlek in onze TomTom, was het een combinatie van wegwijzers vinden en kaartlezen, aangevuld met een verondersteld oriëntatie-gevoel van Fred............ We belandden behoorlijk hoog in de bergen, welliswaar een mooi uitzicht op Vac en de Donau, maar helaas wel héél erg verkeerd! Weer een degelijke oefening "Keren op de weg" en maar weer terug naar Vac. Deze keer werd het juiste pad wèl gevonden en via een mooie route door een karakteristiek landschap met leuke stadjes en dorpen bereikten we de autosnelweg. Ons voornemen was om de historische stad Eger te gaan bekijken, als tussenstop naar onze bestemming. Van hogerhand kregen we duidelijk niet mis te verstane signalen om dit maar niet te doen..........: De route leidde onvermijdelijk door Eger, maar hier werden we verrast door zwaar onweer met dito wolkbreuk. Het werd even spannend of we nog verder kwamen via ondergelopen straten. Met onze diesel, minder gevoelig voor electrische storing, hebben we het aangedurfd en ruim 50 meter doorgaande weg spetterend en spatterend doorwaad. Kort na de wat moeizame passage van Eger werd het weer beter en de route erg mooi. We hadden kennelijk het Bükk-gebergte bereikt. |
 |
| In de vroege middag bereikten we, na enig zoekwerk, Borsodbota en camping Amedi. We werden hartelijk welkom geheten met een lekker kopje koffie en raakte gelijk al stevig in gesprek. We werden, ter bevrediging van Fred's nieuwsgierigheid, bijgepraat over de geschiedenis van de camping. De familie Wesselink doet hun uiterste best om het hun gasten naar de zin te maken. En het was genieten van het perfecte sanitair! 'sAvonds maakte Fred kennis met de wijn uit hun eigen wijngaard. Niet te versmaden! Nadat we wat opgefrist waren hebben we de eerste verkenningswandeling gemaakt in de omgeving. Afgezien van overwegend Nederlandse gasten op de camping, deed de omgeving heel erg Hongaars aan. We keken onze ogen uit. Vooral het iets verder gelegen dorpje Uppony vonden we indrukwekkend, vooral vanwege de reuzenstap "Terug in de tijd". De wandeling naar een stuwmeer hebben we uitgesteld tot nader order..... Opvallend, althans voor ons als Nederlanders, was de aanwezigheid van veel Romanov-zigeuners, vooral geconcentreerd aan de buitenzijde van de dorpen. De Hongaarse regering doet er veel aan deze bevolkingsgroep te laten integreren, maar dit blijkt moeilijker dan men zich voorgesteld had. Welliswaar is het een tikje generaliserend maar als deze families van overheidswege een woning krijgen toegewezen, dan is binnen de kortse keren alles wat verkoopbaar is eruit gesloopt en alles wat brandbaar is op het kampvuur gegooid............ En over het algemeen zijn ze niet vies van alcohol! Wij hadden dit -letterlijke- "Randverschijnsel" al een paar jaar geleden in Slowakije gezien, dáár had het toen iets beangstigends. Dit gevoel hadden we hier toch minder. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Eén van de leuke initiatieven
op camping Amedi is de "Goelash-avond". Voor een geringe bijdrage per deelnemer wordt er in de heksenketel boven een kampvuur goelash gemaakt volgens oud Hongaars recept. Daarbij wordt brood & drank geserveerd. Gezellig!!!! Wat wij erg indrukwekkend vonden was het regelmatig verschijnen van een grote kudde paarden op de heuvel achter de camping. Een pracht-gezicht! We kregen een beschrijving van een wandeling rondom de camping waar we dankbaar gebruik van maakten. Hierbij kwamen we erg mooie vergezichten, typische grotkelders en andere aardige dingen tegen. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Vanuit
de camping maakten we ook nog een fijne fietstocht, niet al te pittig
en door een mooi gebied. Weer door het leuke dorpje Uppony en deze keer hebben we het stuwmeer wel gevonden. Ook bij het stuwmeer waren de gevolgen van de hittegolf duidelijk zichtbaar: Een extreem lage waterstand! Enne.....: Het begon wel even te kriebelen bij Fred, want het leek hem toch wel een héél mooi viswater! We hebben ons best gedaan om de beschrijving van de route te volgen, maar ergens is er weer iets misgegaan............. We belandden op een hazenpad langs de steile oever van het meer en namen toen maar het besluit om dezelfde weg terug te nemen. Onderweg vielen de pomphuisjes bij de woningen op. Een groot deel van de huizen is hier voor de watervoorziening nog op aangewezen! Ook vindt men er veel waterpompen waar water uit het openbare drinkwaternet getapt kan worden. Toen een Romanov-manneke ons met de camera zag, poseerde hij trots en gewillig! |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Na een paar
heerlijke dagen in Borsodbota begon het bij ons aanwezige zigeunerbloed te borrelen en besloten we weer eens te verkassen. We hadden iets gelezen en gezien over SZILVASVARAD dat meer centraal in het Bükk-gebergte ligt. Er werd nog wat proviand gehaald in de plaatselijke supermarkt, ongeveer 5 x 5 meter, na het ontbijt gingen we opweg, in de wetenschap dat het vandaag maar een kort ritje zou worden: 25 km. |
