ROOD OMLIJND OF ONDERSTREEPT: Linkt verder
|
Vakantie 2009 ROOD OMLIJND OF ONDERSTREEPT: Linkt verder |
Globale route |
| Cancale | BEGINPAGINA La Cambe | Mont St. Michel |
| Zondag, 7 juni. De plaats Fouras ligt inderdaad aan de Atlantische kust. Hier zagen we dan ook voor het eerst bootjes die zielig op het droge lagen: Het was eb. De plaats geniet grote bekendheid vanwege de oesters, op veel plaatsen ziet men materiaal dat voor het vergaren van dit zeefruit nodig is. Uiteraard zijn er vele restaurantjes en verkoopstalletjes waar men oesters, in verschillende maten en meestal per dozijn, kunt kopen. Ook worden er mossels aangeboden, deze zijn veel kleiner dan onze "Eigen" zeeuwse mosselen. We hebben niet kunnen achterhalen wat het doel van vele piertjes (nee, geen wormen maar mini-uitvoering van het Scheveningse object) was. Wel zagen we dat men bij opkomend getijde grote vierkante netten in het water liet zakken om ze na korte tijd weer op te takelen, wat de uiteindelijke buit was? We weten het niet......! We maakten een leuke fietstocht waarbij de wind stevig tegenwerkte maar dit op de terugweg ruimschoots compenseerde. De lucht was dreigend, heel af en toe een klein sproeiertje maar we zijn de maandag zonder regenjassen doorgekomen. In de late namiddag hebben we, alweer per fiets, het leuke stadje nader verkend en leuk bevonden. De volgende ochtend zijn we al vrij vroeg naar de punt van het schiereiland gefietst: Even uit de kust zou een burcht liggen waar men, bij eb, naar toe kon wandelen. Dit is voor een Limburgse heuvellandbewoner natuurlijk een uitdaging! We hebben de burcht niet bereikt maar Fred voelde zich wel enige tijd de "Man van Atlantis"! Indrukwekkend om over de bodem van de oceaan te lopen, of liever, glibberen. Niet door de vloed maar door de inmiddels redelijk gestage regen goed natgeworden zijn we maar terug naar de camper gegaan voor het uitgesteld ontbijt om daarna te vertrekken naar een volgende stek. Even nog vermelden: Er zijn verschillende camperplaatsen met parkeerautomaten( € 6.= per 24 uur) en de gendarme was er nogal op gebrand om bonnen te schrijven. Voor het sani-gebeuren moeten er jetons gekocht worden elders in het stadje, wij hebben hiervan geen gebruik gemaakt. |
 |
 Blik op de "Droogliggers" |
 Oesterverwerkingsinstallatie
|
 De niet-verklaarde "Pieren"....... |
 Echt zielig, toch....? |
 Burcht aan zuidzijde van Fouras |
 
|
 Fred, de "Man van Atlantis" kijkt naar de wal  .....waar Els achterbleef |
De
foto links is genomen op de verbinding naar een uit de kust liggende
burcht die bij vloed geheel onder de zeespiegel verdwijnt. Men kan bij laag water doorlopen, of liever, glibberen en glijden tot de burcht, hierop hebben we maar niet gewacht omdat het inmiddels behoorlijk stevig was gaan regenen. Voor de volgende standplaats besloten we Bretagne van zuid naar noord over te steken naar de Baai van Mont St.Michel. Tussen gestaag wissende wissers konden we toch wel genieten van een boeiend landschap. De grootte van de stad Nantes was indrukwekkend, gelukkig wist TomTom ons er behendig omheen te loodsen. Maandag 8 juni De eerste plaats aan de Baai van Mont St. Michel die we tot standplaats maakten was Cancale. Hier is een mooie, volledig geautomatiseerde camperplaats: Ticket pakken bij het inrijden en afrekenen bij het uitrijden. Er staat dat men met bankpas kan betalen maar dat is ons niet gelukt. Hetzelfde geldt voor de sani-zuil. Met munten en papiergeld lukt het wel De sani-zuil was van het type dat men steeds vaker tegenkomt en pittig aan de prijs is: vanaf € 2,= voor water OF 55 min. stroom OF cassette ledigen. Elders kwamen we ook hogere tarieven tegen. Bovendien zijn er nauwelijks stroomaansluitingen en ALS dan met erg lange kabel. |
| Het slechte weer achtervolgde ons ook tot Cancale al
werd de regen af en toe onderbroken door korte, droge periodes. Maar
dat belette ons toch niet een wandeling te maken naar het erg leuke
stadje. We hadden de regenkleding per slot niet voor nop meegenomen! Een vrij steile afdaling want de camperplaats ligt boven het stadje. Ook hier was het oestergebeuren kennelijk het belangrijkste, vrijwel alle restaurants hadden hun menu's hierop afgestemd. Hierdoor werden we toch wel echt nieuwsgierig: Nog nooit hadden we oesters gegeten. We vonden een koopman die met zijn gebrekkig engels ons nog gebrekkiger frans compenseerde. We vertelden dat wij absolute oesterleken waren maar wel erg nieuwsgierig. Behendig opende hij twee oesters en we mochten proeven: Eén hap pure zee! Even wennen, maar wel erg lekker. De koopman heeft ons een dozijn kunnen verkopen. De prachtige kreeften en langousten die hij te koop aanbood hebben we maar niet meegenomen, daarop is onze camperkeuken niet berekend! Bij nummer 13, de aardige man had ons een oester extra ingepakt, had Fred pas echt door hoe je de smakelijke hapjes moest bevechten! Aangesterkt door dit voor ons exclusieve maal hebben we maar weer een wandeling gemaakt: Het was inmiddels overwegend droog. Nu langs een andere route naar het stadje waarbij we op een gegeven moment het beroemde Mont St. Michel aan de verre horizon zagen liggen. Weer was het genieten, want Cancale-port is een verdraaid leuk stadje. Enne......: Het weer scheen zich ten positieve te veranderen! De volgende ochtend, we waren net wakker, kondigde luid toeterend de boulanger zich aan: "Deux baguettes, s.v.p." Inmiddels stralend weer, dus de echte wandelstappers aan en een goed-gemarkeerd wandelpad gevolgd. Prachtig, prachtig, prachtig! Schitterende uitzichten over de baai waren de beloning voor toch wel wat klauterwerk. De terugweg ging meer over de toppen van de grillige rotskust en kwam uiteindelijk uit in Cancale bovenstad die ook best aardig was. Nog even wat inkopen gedaan en toen weer terug naar de camperplaats. Een fantastische dag die een tikkie pijn in de voetjes volledig waard was. |
 De standplaatsautomaat |
Leuke standplaats! |
Heel leuk havenstadje |
En met hoogwater nog leuker! |
|
Reiger lust ook zeevis! |
Even zwoegen |
Gelukt! |
Jammie....! |
|
Plaatjes van de wandeling |
|
|
Zeilles op open zee |
|
|
Links: De kerk in de bovenstad Boven: Mooie beeldengroep: De oesterwasters Rechts: Detail uit beeldengroep |
Bo |
| Dinsdag 9 juni Na de mooie wandeling in Cancale, het was vroeg in de middag, wilden we eigenlijk naar St. Malo, 15 km van Cancale. Hiervan hadden we foto's gezien in een kiosk en dat sprak ons aan. De rit er naartoe vond Els één van de mooiste stukjes die we gereden hebben: Een prachtig uitzicht over de Baai van Mont St. Michel en een echt diepblauwe zee. Fred was redelijk druk met het stuurwerk waardoor het hem ontgaan is. Jammer! St. Malo: Inderdaad een prachtige stad! Maar verschillende pogingen ten spijt was er géén camperplaats te vinden. Uiteindelijk, naar een aantal omzwervingen tussen vrij chaotisch verkeer werd er een heel grote camperplaats gevonden, maar deze was hermetisch afgesloten! Toen maar de knoop doorgehakt en besloten om naar het burcht-eiland Mont St. Michel te rijden. Veel over gehoord, vaak over gelezen, vaker op de buis gezien dus dat leek ons wel wat. In de late namiddag werd de grote parkeerplaats-met-campertoestemming bereikt en, inderdaad: Het is overweldigend! Omdat het eb was konden we over de zeebodem rond het imposante eiland lopen, een heel bijzondere (en deels glad-glibberige en spannende) ervaring. Het burchteiland is ook binnen de stadsmuren een uitgebreid bezoek meer dan waard! Wij hebben er in elk geval erg van genoten. |
 Mont St Michel met droge voeten  De wandeling buitenom......... |
 |
  Niet het makkelijkste parcour |
 |
 Zilverreiger peuzelt zijn buit  |
Detail in de burcht-stad |
 |
 Parkeerplaats op 'n rustige dag  Bijna weer met voetjes in het water! |
  "Abenddämmerung" |
| Woens- en donderdag 10 en 11 juni Hoewel we, vanwege foto's van Mont St Michel-in-het-donker, voor ons doen vrij laat naar bed gingen waren we toch weer vrij vroeg uit de veren en één der eersten die de parkeerplaats/camperplaats bij Mont St. Michel verlieten. Voor de volgende etappe hadden we een plek uitgezocht die als goede (fiets-)uitvalsbasis kon dienen voor de verkenning van wat wij noemden de "D-Day-kust"van Normandië. In plaats van een camperplaats kozen we voor een boerencamping om weer aan de stroom te hangen, alle accu's en batterijen op te peppen en om weer eens lekker te douchen. Zo belandden we in La Cambe. De "Stad" La Cambe hebben we niet ontdekt, het lijkt ons een uitgerekt landelijk gebied dat ze toch maar een naam gegeven hebben. Er ligt overigens een grote Duitse Erebegraafplaats voor de gevallen Duitse militairen, onze eerste confrontatie met wat zich in deze contereien heeft afgespeeld. Ondanks TomTom voelden we ons een beetje in de "Middle of nowhere" toen vrij onverwacht "Camping des Pommiers" voor ons opdoemde. De camping was eenvoudig maar maakte een gezellige indruk. We werden begroet door een Franse dame die ons in het Nederlands begroette. Op onze vraag waar ze dat geleerd had zei ze trots: "Van mijn Nederlandse campinggasten". Knap!!!! Ook maakte ze ons erop attent dat we van haar draadloze internet gebruik konden maken en gaf uitgebreide instructies aan Fred die nog niet eerder "Buiten de deur" van een draadloos netwerk gebruik had gemaakt. Snel even de mail checken, diverse mailtjes beantwoorden, even de bankrekening bijwerken en alvast een paar foto's naar het thuisfront sturen. In de vroege avond kwamen we in gesprek met een echtpaar: Zij was Nynke uit Leeuwarden die al 40 jaar uit Nederland weg was en hij, Alexander, was een Maltezer-met-Brits-paspoort. Erg gezellig en ook interessant. |
 Deutsches Ehrenfriedhof La Cambe |
 Entree Camping des Pommiers |
 |
 |
 De "Recreatie-ruimte" |
 |